De dyslexieverklaring

Een dyslexieverklaring is een uitspraak over het feit of er bij iemand sprake is van dyslexie. Deze uitspraak kan niet verjaren; dyslexie gaat immers niet over. Een geldige dyslexieverklaring is gebaseerd op een onderzoek van een gekwalificeerde psycholoog of orthopedagoog. In het verslag van het onderzoek komt aan de orde welke testen er zijn afgenomen, wat de resultaten waren, wat naar aanleiding daarvan de conclusies zijn en welke adviezen er worden gegeven met betrekking tot het toekomstig handelen. In de dyslexieverklaring moet tenminste aandacht worden besteed aan:

·         De achterstand op het gebied van het technisch lezen en spellen;

·         Het gebrek aan accuratesse en/of snelheid;

·         De gevolgde scholing en geboden oefeningen;

·         De hardnekkigheid van het probleem;

·         Het tekort van automatisering;

·         De sterke en zwakke kanten met betrekking tot de capaciteiten.

In de dyslexieverklaring moet ook worden vermeld welke faciliteiten de dyslecticus nodig heeft om te kunnen presteren overeenkomstig zijn capaciteiten.

Voorbeelden van faciliteiten:

·         Tijdverlenging;

·         opgaven van de leerstof & toetsen in grotere letters;

·         opgaven van de leerstof & toetsen op cassetteband;

·         gebruik van computer, readingpen ect. al dan niet met spellingscorrectie;

·         speciale afspraken over het meetellen van spelfouten;

·         Gebruikmaking van speciale software voor dyslectici.

Er is nog steeds niet voldoende duidelijk hoe recent de documenten moeten zijn die vereist zijn bij de aanvraag van aanpassingen.

Zoals gezegd kan een dyslexieverklaring niet verjaren maar het bijbehorende onderzoeksverslag is na maximaal twee jaar verouderd. Daarom komt het wel eens voor dat een dyslecticus  voor een recentere verklaring worden terug verwezen naar de psycholoog of orthopedagoog. Dit betekent echter niet dat dan het hele (dure) dyslexieonderzoek moet worden herhaald. Het gaat er met name om dat de deskundige bekijkt of nog steeds dezelfde aanpassingen nodig zijn.

Wetten, regels en afspraken veranderen vaak. Als je meer wilt weten over de geldigheid van het bijbehorende onderzoeksverslag. Dan raad ik je aan om contact op te nemen met het ministerie van onderwijs.

 

De dyslexieverklaring

Een dyslexieverklaring is een uitspraak over het feit of er bij iemand sprake is van dyslexie. Deze uitspraak kan niet verjaren; dyslexie gaat immers niet over. Een geldige dyslexieverklaring is gebaseerd op een onderzoek van een gekwalificeerde psycholoog of orthopedagoog. In het verslag van het onderzoek komt aan de orde welke testen er zijn afgenomen, wat de resultaten waren, wat naar aanleiding daarvan de conclusies zijn en welke adviezen er worden gegeven met betrekking tot het toekomstig handelen. In de dyslexieverklaring moet tenminste aandacht worden besteed aan:

·         De achterstand op het gebied van het technisch lezen en spellen;

·         Het gebrek aan accuratesse en/of snelheid;

·         De gevolgde scholing en geboden oefeningen;

·         De hardnekkigheid van het probleem;

·         Het tekort van automatisering;

·         De sterke en zwakke kanten met betrekking tot de capaciteiten.

In de dyslexieverklaring moet ook worden vermeld welke faciliteiten de dyslecticus nodig heeft om te kunnen presteren overeenkomstig zijn capaciteiten.

Voorbeelden van faciliteiten:

·         Tijdverlenging;

·         opgaven van de leerstof & toetsen in grotere letters;

·         opgaven van de leerstof & toetsen op cassetteband;

·         gebruik van computer, readingpen ect. al dan niet met spellingscorrectie;

·         speciale afspraken over het meetellen van spelfouten;

·         Gebruikmaking van speciale software voor dyslectici.

Er is nog steeds niet voldoende duidelijk hoe recent de documenten moeten zijn die vereist zijn bij de aanvraag van aanpassingen.

Zoals gezegd kan een dyslexieverklaring niet verjaren maar het bijbehorende onderzoeksverslag is na maximaal twee jaar verouderd. Daarom komt het wel eens voor dat een dyslecticus  voor een recentere verklaring worden terug verwezen naar de psycholoog of orthopedagoog. Dit betekent echter niet dat dan het hele (dure) dyslexieonderzoek moet worden herhaald. Het gaat er met name om dat de deskundige bekijkt of nog steeds dezelfde aanpassingen nodig zijn.



Geef een reactie