Thomas Alva Edison

Thomas Alva Edison

(Geboren 11 febr. 1847 te Milan Ohio –  Overleden 18 okt. 1931 te Llewellyn Park, West-Orange, New Jersey), Amerikaans uitvinder, was de zoon van een kleine handelaar van Nederlandse afkomst. Hij kreeg zeer gebrekkig onderwijs en begon als krantenjongen op de Grand Trunk-spoorweg.

Zeer geïnteresseerd in scheikunde, richtte hij in een spoorwegwagon een laboratorium in. Een ontploffing bij het nemen van proeven kostte de jonge Edison al spoedig zijn betrekking. Hij bekwaamde zich vervolgens in de telegrafie, bekleedde verscheidene posten als telegrafist en werd ten slotte superintendant bij de Gold Indicator Company. Hier deed hij vele uitvindingen op telegrafisch gebied, wat hem financieel onafhankelijk maakte.

In 1876 vestigde hij een privélaboratorium in Menlo Park, Orange, New Jersey, waar hij de meeste van zijn uitvindingen deed. Daartoe behoren o.a. een koolmicrofoon (1876), een fonograaf (1877), een verbeterde telefoon volgens het lokaal-batterijsysteem (1878) en de elektrische gloeilamp (1879). In 1882 bouwde hij in New York de eerste Amerikaanse elektrische centrale voor openbare verlichting; hij bracht vele verbeteringen aan in de dynamo’s en elektrische schakelapparatuur. In 1883 ontdekte hij het Edisoneffect, de stroomovergang in vacuüm tussen een gloeidraad en een metaalplaat, welke ontdekking van belang was voor de ontwikkeling van de elektronenbuizen. Verder construeerde hij filmopname- en -projectieapparaten (1889–1895), een duplicator (1890) en de naar hem genoemde nikkel-ijzeraccumulator (1914).

Vele van de talrijke uitvindingen van Edison (ca. 2500 patenten) waren niet geheel oorspronkelijk. Edisons grote verdienste ligt mede in het feit dat hij vroegere ontdekkingen praktisch bruikbaar wist te maken.

Geef een reactie